ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ ΣΤΟΥΣ ΣΟΥΠΠΟΥΡΗΔΕΣ


Κηδεύουμε την Κυριακή 10 Μαΐου τους πολυαγαπημένους μας πατέρα Ανδρέα Σουππουρή δολοφονηθέντα σε ηλικία 48 ετών,τη μητέρα Αρετή Σουππουρή δολοφονηθείσα σε ηλικία 39 ετών,τον αδελφό μας Δημήτρη Σουππουρή δολοφονηθέντα σε ηλικία 5 ετών και την αδελφή Ιουλία Σουππουρή δολοφονηθείσα σε ηλικία 3 ετών.

Η πιο πάνω δημοσίευση στην εφημερίδα μού έσκισε την καρδιά και μου προκάλεσε τον ίδιο ασήκωτο πόνο,που ένοιωσα όταν πριν από 5 χρόνια διάβασα για τις δολοφονίες ανυπεράσπιστων αμάχων Τουρκοκύπριων συμπατριωτών μας από Ελληνοκύπριους …αγωνιστές της ελευθερίας. Από … δικούς μας «πατριώτες». Πατριώτες που προτίμησαν να πολεμήσουν και να κατατροπώσουν γυναικόπαιδα μακριά από το πεδίο της πραγματικής μάχης. Μακριά από τo μέρος της εισβολής όπου ξεσκίζοντας οι σάρκες των Ελληνοκυπρίων που θυσίασαν τη ζωή τους σε ένα αγώνα άνισο και προδιαγραμμένο, προτάσσοντας τα γυμνά τους στήθη στην υπεροπλία ενός πανίσχυρου στρατού.

Συγκλονιστική είναι ακόμη και η σκέψη της ομαδικής δολοφονίας από έξαλλους Τουρκοκύπριους δολοφόνους.Δεν χωρεί συγχώρηση και κατανόηση,ούτε φυσικά δικαιολογία ότι μπορεί να ήταν συγγενείς σφαγιασθέντων από δικούς μας «πατριώτες».Η δολοφονία είναι δολοφονία σε κάθε περίπτωση και ο ανθρώπινος πόνος είναι ο ίδιος επίσης σε κάθε περίπτωση.Ο πιο επώδυνος και ο πιο σπαρακτικός πόνος είναι αναμφίβολα ο πόνος του γονιού και τολμώ να ισχυριστώ παρά τον δεδομένο ανδρικό μου εγωισμό,ότι είναι ακόμη πιο ασήκωτος ο πόνος της μάνας.Είτε αυτή είναι Ελληνίδα μάνα,είτε Τουρκάλα,είτε χριστιανή είτε μουσουλμάνα,είτε Ευρωπαία είτε Ασιάτισσα μάνα. Αυτόν τον ανείπωτο πόνο τον «προσέφεραν» δυστυχώς με «εθνικό πατριωτισμό» σε πολλές Κύπριες μάνες οι «αγωνιστές της ελευθερίας» και στις δύο κοινότητες.

Η τραγική αυτή ιστορία που έκλεισε επιτέλους με την ταφή των εναπομεινάντων υπολειμμάτων από τα σώματά τους,μας θυμίζει και την άλλη εξίσου τραγική και απάνθρωπη περίπτωση της δυστυχισμένης συμπατριώτισσάς μας της Μάντολες,που έξαλλοι Τούρκοι ή Τουρκοκύπριοι «πατριώτες» κατέσφαξαν ολόκληρη την οικογένεια της μπροστά στα μάτια της.

Κρατώ όμως την κορυφαία δήλωση των συγγενών των άγρια,άδικα και απάνθρωπα δολοφονηθέντων.

Κάλεσαν τον κόσμο να μην ζητήσει εκδίκηση και να μην επιδοθούν σε νέα εγκλήματα κατά αθώων για να ξεπλύνουν τα εγκλήματα των ενόχων. Γιατί αυτοί γνωρίζουν πραγματικά τι θα πει ανθρώπινος πόνος πολύ περισσότερο από τους υπόλοιπους.
Ο Θεός ας αναπαύσει τις ψυχές των δικών σας και όλων των άγρια δολοφονηθέντων του εθνικιστικού σοβινιστικού πολέμου στον οποίο μας οδήγησαν τα ξένα συμφέροντα, αλλά δυστυχώς και η δική μας δεδομένη πολιτική ανωριμότητα,η έκδηλη διπλωματική ανεπάρκεια,η αλαζονεία,η παντελής έλλειψη οράματος,ο φανατισμός και η ημιμάθεια και το τελευταίο καταφύγιο των δολοφόνων, ο πατριωτισμός!

Υποκλίνομαι μπροστά στη μεγαλοσύνη σας αγαπητοί μου Σουππουρήδες και σας εκφράζω εγώ ο μικρός τον απεριόριστο θαυμασμό και την εκτίμησή μου!

Μπράβο σας!!!!



Δρ Βάσος Θ.Οικονόμου